Επιστροφή

Θεραπείες

Ισχίο

Πόνος στο ισχίο
Πόνος στο ισχίο

Η αντιμετώπιση του επώδυνου ισχίου των νέων και αθλητικών ενηλίκων ως "κάκωση", "ιδιοπαθής πόνος του ισχίου" ή "πρώιμη οστεοαρθρίτιδα" ήταν κοινή πρακτική πριν από περίπου 10 χρόνια. Όμως, η μαγνητική τομογραφία με ή χωρίς σκιαστικό έχει προσφέρει καλύτερη κατανόηση της παθολογίας του ισχίου. Πιο πρόσφατα, η αρθροσκόπηση του ισχίου έχει συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό όχι μόνο στην επιβεβαίωση των βλαβών που διαπιστώνονται στη μαγνητική τομογραφία, αλλά και στην εκτίμηση της βαρύτητάς τους και τη θεραπεία. Η αρθροσκόπηση ισχίου αποτελεί πλέον μία ευρέως αποδεκτή χειρουργική μέθοδο για τη θεραπεία πολυάριθμων παθήσεων της άρθρωσης. Καταστάσεις που άλλοτε η θεραπεία τους απαιτούσε μία μεγάλου μήκους χειρουργική τομή, ευρεία διάνοιξη των μαλακών μορίων και εξάρθρωση του ισχίου, αντιμετωπίζονται τώρα μέσω τριών μικρών οπών, 1 εκ περίπου η καθεμία. Μία ανοικτή χειρουργική μέθοδος αυξάνει τη νοσηρότητα, το ποσοστό των διεγχειρητικών και μετεγχειρητικών επιπλοκών και απαιτεί παραμονή του ασθενή στο νοσοκομείο για μερικές μέρες. Αντίθετα, η αρθροσκοπική μέθοδος ελαχιστοποιεί την πιθανότητα επιπλοκών ενώ ο ασθενής επιστρέφει την ίδια μέρα στο σπίτι του. Εντούτοις, τόσο ο ασθενής όσο και ο γιατρός δεν πρέπει να ξεχνούν ότι όλες οι χειρουργικές τεχνικές έχουν επιπλοκές και ότι ή άρθρωση του ισχίου απαιτεί εντατική αποκατάσταση μετεγχειρητικά.
Παθήσεις που αντιμετωπίζονται με αρθροσκόπηση ισχίου
Ανοικτές χειρουργικές επεμβάσεις
Ενδαρθρικές εγχύσεις

 

Γόνατο

Η άρθρωση του γόνατος είναι από τις πιο πολύπλοκες του ανθρώπινου σώματος, αποτελούμενη από τρία διαφορετικά διαμερίσματα (έσω, έξω και πρόσθιο) και σχηματιζόμενη από τέσσερα διαφορετικά οστά (μηριαίο, κνήμη, περόνη και επιγονατίδα). Οι φορτίσεις που δέχεται, σε συνδυασμό με το μεγάλο εύρος των κινήσεών της, την καθιστούν ευάλωτη σε μικρότερου ή μεγαλύτερου βαθμού κακώσεων. Επίσης αποτελεί συχνή εντόπιση εκφυλιστικών αλλοιώσεων, ιδιαίτερα στις μεγάλες ηλικίες και σε ασθενείς με μεγάλο σωματικό βάρος.
Αρθροσκόπηση γόνατος
Ολική αρθροπλαστική γόνατος

 

Κοινές ορθοπαιδικές παθήσεις

Μεγάλο μέρος της εργασίας του ορθοπαιδικού χειρουργού είναι η αντιμετώπιση παθήσεων που οφείλεται στον σύγχρονο καθιστικό τρόπο ζωής, σε επαγγελματικές νόσους (νοσήματα υπέρχρησης) ή, στην περίπτωση αθλητικών ατόμων, σε απλές αθλητικές κακώσεις. Τα προβλήματα αυτά αντιμετωπίζονται τις περισσότερες φορές με συντηρητική αγωγή, φυσιοθεραπεία ή φαρμακευτική αγωγή, ακολουθώντας σωστές ιατρικές συμβουλές. Εντούτοις, παθήσεις με συμπτωματολογία που δεν υποχωρεί με συντηρητικά μέσα, αν και λίγες, απαιτούν χειρουργική αντιμετώπιση. Είναι βασικό να κατανοηθεί, ότι τα ορθοπαιδικά προβλήματα επηρεάζουν κυρίως την ποιότητα ζωής, και έτσι αυτός που θα πρέπει να αποφασίζει την εγχείρηση είναι ο ίδιος ο ασθενής.
Οσφυαλγία (πόνος στη "μέση")
Αυχεναλγία (αυχενικό σύνδρομο)
Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

 

Αθλητικές κακώσεις

 

Ο σύγχρονος καθιστικός τρόπος ζωής έχει προκαλέσει ολοένα και περισσότερο την ένταξη της αθλητικής δραστηριότητας στη ζωή των ανθρώπων.  Αθλητική δραστηριότητα δεν έχουν μόνο τα παιδιά, οι έφηβοι και οι μικρές ηλικίες, αλλά και οι μεσήλικες και οι μεγαλύτερες ακόμα ηλικίες.  Επιπλέον, η σωματική δραστηριότητα των επαγγελματιών αθλητών φέρνει το μυοσκελετικό τους σύστημα σε ακραίες συνθήκες λειτουργίας.  Το αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι η αυξημένη εμφάνιση των αθλητικών κακώσεων στο γενικό πληθυσμό, τις οποίες καλείται να θεραπεύσει ο ορθοπαιδικός χειρουργός.  

Οι αθλητικές κακώσεις μπορούν να προκληθούν από ένα ατυχηματικό γεγονός, όπως μία πτώση ή ένα ισχυρό χτύπημα, από τη μη σωστή προετοιμασία πριν την έναρξη της άσκησης (το γνωστό ζέσταμα), τη χρήση λανθασμένης τεχνικής ή λανθασμένου εξοπλισμού, και τη μεγάλη άσκηση πίεσης στο μυοσκελετικό σύστημα.  

Σχεδόν κάθε μέρος του σώματος μπορεί να υποστεί αθλητική κάκωση, συμπεριλαμβανομένων των μυών, των οστών, των αρθρώσεων και των λοιπών μαλακών μορίων του συνδετικού ιστού (τένοντες και σύνδεσμοι).  Οι αστράγαλοι (ποδοκνημικές αρθρώσεις) και τα γόνατα είναι ιδιαίτερα επιρρεπή στις κακώσεις αυτές.  Ωστόσο, το κάθε άθλημα έχει τις δικές του συνηθέστερες κακώσεις.  Έτσι, στους ποδοσφαιριστές είναι πολύ συχνές οι κακώσεις των γονάτων, με κύριο αντιπρόσωπο αυτών τη ρήξη μηνίσκου και τη ρήξη του προσθίου χιαστού.  Σε αθλήματα όπως πολεμικές τέχνες, ποδόσφαιρο, χορός, μπαλέτο και αθλήματα ενόργανης γυμναστικής είναι πολύ συχνά τα σύνδρομα που εμφανίζονται στην περιοχή του ισχίου (γοφός).  Τέτοια μπορεί να είναι το σύνδρομο μηροκοτυλιαίας πρόσκρουσης, η ρήξη του επιχειλίου χόνδρου ή σύνδρομα υπέρχρησης των γύρω από την άρθρωση μυών και τενόντων.  Ανάλογα με την περιοχή του σώματος που χρησιμοποιείται περισσότερο σε κάθε άθλημα το είδος και η τοπογραφία των αθλητικών κακώσεων ποικίλει.  

 

Άμεση αντιμετώπιση των αθλητικών κακώσεων

Σε οποιαδήποτε αθλητική κάκωση είναι πολύ πιθανό να υπάρχει πόνος, έντονη ευαισθησία, οίδημα-πρήξιμο, μωλωπισμός, περιορισμένη κινητικότητα και δυσκαμψία της περιοχής.  Μερικές φορές τα συμπτώματα αυτά μπορεί να εμφανιστούν μερικές ώρες μετά το ατυχηματικό γεγονός.  

Ως άμεση αντιμετώπιση συνιστάται η διακοπή της αθλητικής δραστηριότητας ακόμα και με μία μικρή φαινομενικά κάκωση.  Σε πολλές περιπτώσεις σοβαρότερα προβλήματα μπορεί να μην γίνονται αισθητά από τον ασθενή, καθώς κατά τη διάρκεια της άσκησης το σώμα είναι αρκετά ζεστό και τα επίπεδα του πόνου μπορεί να είναι πολύ χαμηλά.  Επιπλέον, μία μικρή κάκωση μπορεί να γίνει μεγαλύτερη εάν ο ίδιος τρόπος άσκησης συνεχίσει.  

Ως άμεση αντιμετώπιση τέτοιων κακώσεων είναι πολύ σημαντικό η ανάπαυση και ακινητοποίηση του προσβεβλημένου μέλους του σώματος για τις πρώτες 48 έως 72 ώρες, ώστε να προληφθεί επιπλέον βλάβη.  Είναι σημαντικό να χρησιμοποιηθούν ψυχρά επιθέματα (πάγος), ώστε να μειωθεί το οίδημα-πρήξιμο για το ίδιο χρονικό διάστημα.  Επίσης, η χρήση απλών παυσίπονων μπορεί να ανακουφίσουν σημαντικά από τον πόνο.  Φυσικά, εάν τα συμπτώματα επιμένουν τότε είναι επιβεβλημένη η επίσκεψη σε έναν ορθοπαιδικό χειρουργό.  

 

Πρόληψη των αθλητικών κακώσεων

Η σωστή προετοιμασία, το «ζέσταμα» (όπως καλείται στην καθημερινή αθλητική πρακτική), αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες για την πρόληψη των αθλητικών κακώσεων.  Το «ζέσταμα» θα πρέπει να διαρκεί τουλάχιστον έξι λεπτά, ανάλογα με τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος και την ηλικία του ασθενή, και θα πρέπει να γίνεται με την έντονη κινητικότητα όλων των μελών του σώματος συμπεριλαμβανομένων όλων των αρθρώσεων.  

Ο κάθε αθλούμενος - επαγγελματίας είτε ψυχαγωγικός - θα πρέπει να κατανοεί τα όρια του σώματός του και την αθλητική του κατάσταση.  Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι αθλητικές κακώσεις γίνονται σε αθλητές που υπερβάλλουν σωματικά.  

Η χρήση του σωστού εξοπλισμού αποτελεί έναν ακόμα σημαντικό παράγοντα για την καθημερινή αθλητική δραστηριότητα, και ένα απλό παράδειγμα είναι η χρήση των σωστών υποδημάτων ανάλογα με το άθλημα που δραστηριοποιείται κανείς.  

Καθώς είναι συχνό φαινόμενο μεγαλύτερης ηλικίας άτομα να ξεκινούν μία νέα αθλητική δραστηριότητα, θεωρείται πολύ σημαντική η γνώση της σωστής τεχνικής για την εκτέλεση της δραστηριότητας.  Είναι ύψιστης σημασίας η συνεργασία με έναν επαγγελματία προπονητή, ο οποίος θα δείξει τον αθλούμενο τη σωστή τεχνική, βήμα-βήμα, και για να δώσει τις κατάλληλες συμβουλές στην πρόοδο της αθλητικής δραστηριότητας  

 

 

Επικοινωνήστε με τον Αλέξανδρο Τζαβέα

Για οποιοδήποτε ιατρικό θέμα που σας απασχολεί, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε με τον ορθοπαιδικό χειρουργό Αλέξανδρο Τζαβέα στο τηλέφωνο 2310222828 ή στο e-mail [email protected].